Prominent Figures from Umreth

ઉમરેઠની ધરતીએ અનેક વિદ્વાનો, ન્યાયવિદો અને પ્રતિભાશાળી વ્યક્તિઓ દેશને અર્પણ કરી છે. તેવી જ એક ગૌરવપૂર્ણ વ્યક્તિ હતાં ન્યાયમૂર્તિ જયશંકર મણિલાલ શેલત (J. M. Shelat), જેઓ ભારતના સર્વોચ્ચ ન્યાયાલયના ન્યાયાધીશ તેમજ ગુજરાત હાઈકોર્ટના ત્રીજા મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ તરીકે સેવા આપી ભારતીય ન્યાયતંત્રમાં અમૂલ્ય યોગદાન આપનાર વિખ્યાત ન્યાયવિદ હતા.

ન્યાયમૂર્તિ શેલતનો જન્મ 16 જુલાઈ, 1908ના રોજ ઉમરેઠમાં થયો હતો. તેમણે ઉમરેઠની જાણીતી જ્યુબિલી ઇન્સ્ટિટ્યૂટમાં પ્રાથમિક શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. ત્યારબાદ મુંબઈની એલ્ફિન્સ્ટન કોલેજમાંથી અંગ્રેજી સાહિત્યમાં અભ્યાસ પૂર્ણ કરી તેઓ ઉચ્ચ અભ્યાસ માટે લંડન ગયા. લંડન યુનિવર્સિટીમાં તેમણે અમેરિકાના બંધારણ અને સેનેટ વિષયક સંશોધન કર્યું હતું અને “ઇનર ટેમ્પલ”માંથી બેરિસ્ટર બની ભારત પરત ફર્યા હતા.

ભારત પરત આવ્યા બાદ તેમણે પ્રસિદ્ધ કાનૂનવિદ અને સાહિત્યકાર *કનૈયાલાલ માણેકલાલ મુનશી (K. M. Munshi)*ની ચેમ્બરમાં વકીલાત શરૂ કરી હતી. 1942ના “Quit India Movement” દરમિયાન થયેલા અનેક રાજકીય કેસોમાં તેમણે આરોપીઓની તરફેણમાં દલીલો કરી હતી, જેમાં પ્રખ્યાત “ચિમુર-આષ્ટી કેસ”નો પણ સમાવેશ થાય છે.

1948માં તેઓ બોમ્બે સિટી સિવિલ કોર્ટમાં ન્યાયાધીશ બન્યા. ત્યારબાદ બોમ્બે હાઈકોર્ટ અને ગુજરાત રાજ્ય રચાયા બાદ ગુજરાત હાઈકોર્ટમાં ન્યાયાધીશ તરીકે સેવા આપી. 1963માં તેઓ ગુજરાત હાઈકોર્ટના ત્રીજા મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બન્યા. તેમની નિષ્પક્ષતા અને ઊંડા કાનૂની જ્ઞાનને કારણે 1966માં તેમને ભારતના સુપ્રીમ કોર્ટના ન્યાયાધીશ તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા.

સુપ્રીમ કોર્ટમાં રહી તેમણે અનેક ઐતિહાસિક ચુકાદાઓમાં ભાગ લીધો. તેમાં સૌથી મહત્વપૂર્ણ કેસ હતો “કેસવાનંદ ભારતી વર્સેસ સ્ટેટ ઓફ કેરળ” (1973). આ કેસમાં સુપ્રીમ કોર્ટે “Basic Structure Doctrine”નો ઐતિહાસિક સિદ્ધાંત આપ્યો હતો, જેના મુજબ સંસદ બંધારણમાં સુધારા કરી શકે પરંતુ દેશના બંધારણનું મૂળ માળખું નષ્ટ કરી શકતી નથી. ન્યાયમૂર્તિ શેલત આ બહુમતી ચુકાદાનો મહત્વપૂર્ણ ભાગ હતા. આ ચુકાદો તત્કાલીન વડાપ્રધાન ઇન્દિરા ગાંધીની સરકાર માટે મોટો કાનૂની પડકાર માનવામાં આવ્યો હતો.

આ ચુકાદા બાદ વરિષ્ઠતા પરંપરાને અવગણી Justice A. N. Ray ને મુખ્ય ન્યાયાધીશ બનાવવામાં આવ્યા અને ન્યાયમૂર્તિ શેલત સહિતના વરિષ્ઠ ન્યાયાધીશોને અવગણવામાં આવ્યા. ન્યાયિક સ્વતંત્રતા અને સિદ્ધાંતપ્રતિ નિષ્ઠા દર્શાવતા ન્યાયમૂર્તિ શેલતે 1973માં પોતાના પદ પરથી રાજીનામું આપ્યું હતું. ભારતીય ન્યાયતંત્રના ઇતિહાસમાં આ ઘટના ન્યાયિક સ્વતંત્રતાના પ્રતિક તરીકે યાદ કરવામાં આવે છે.

ન્યાયક્ષેત્ર ઉપરાંત ન્યાયમૂર્તિ શેલત એક સારા લેખક પણ હતા. તેમણે મુગલ બાદશાહ અકબરના જીવન અને શાસન પર આધારિત અંગ્રેજી પુસ્તક “Akbar” લખ્યું હતું, જે ભારતીય વિદ્યાભવન દ્વારા પ્રકાશિત કરવામાં આવ્યું હતું. આ પુસ્તકમાં અકબરના વ્યક્તિત્વ, શાસન, ધાર્મિક સહિષ્ણુતા અને ભારતના સાંસ્કૃતિક એકતામાં તેમના ફાળાનું વિગતવાર વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે.

ન્યાયમૂર્તિ જે. એમ. શેલત માત્ર એક પ્રખર ન્યાયાધીશ જ નહોતા, પરંતુ ઊંચા આદર્શો, બંધારણીય મૂલ્યો, નિર્ભીકતા અને જ્ઞાનપ્રેમ માટે જાણીતા વ્યક્તિત્વ હતા. ઉમરેઠ માટે ગૌરવની બાબત છે કે જ્યુબિલી ઇન્સ્ટિટ્યૂટમાં અભ્યાસ કરનાર અને ઉમરેઠમાં જન્મેલા એક વિદ્યાર્થીએ દેશના સર્વોચ્ચ ન્યાયાલય સુધીની યાત્રા કરી અને ભારતીય લોકશાહી તથા ન્યાયતંત્રના ઇતિહાસમાં અમીટ છાપ મૂકી.

માહિતી સ્રોત: સુપ્રીમ કોર્ટ ઓફ ઇન્ડિયા, ગુજરાત હાઈકોર્ટ, વિકિપીડિયા, ભારતીય વિદ્યાભવન તથા જાહેર ડોમેનમાં ઉપલબ્ધ માહિતી

શ્રી ડૉ. મીનેશ શાહ આજે ભારતના ડેરી અને સહકારી ક્ષેત્રના અગ્રણી નેતા તરીકે જાણીતા છે અને ઉમરેઠ માટે ગૌરવનો વિષય છે. હાલમાં તેઓ National Dairy Development Board (NDDB) ના ચેરમેન તરીકે કાર્યરત છે અને તેમની કાર્યકાળને ભારત સરકારે 2026માં વધુ 3.5 વર્ષ માટે લંબાવ્યો છે, જે તેમના અસરકારક નેતૃત્વનું પ્રતિબિંબ છે.

NDDB, જેની સ્થાપના ડૉ. વર્ગીસ કુરિયનના નેતૃત્વ હેઠળ થઈ હતી, દેશના દૂધ ઉત્પાદન અને સહકારી આંદોલનને મજબૂત બનાવવાનું કેન્દ્ર છે. તે ખેડૂત માલિકીની સંસ્થાઓને પ્રોત્સાહન આપે છે, બજાર સુધી પહોંચ વધારવાનું કામ કરે છે અને ગ્રામિણ આર્થિક વિકાસમાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.

ડૉ. મીનેશ શાહના નેતૃત્વ હેઠળ NDDB આજે “White Revolution 2.0” તરફ આગળ વધી રહ્યું છે, જેમાં સહકારી નેટવર્કનો વ્યાપ વધારવાનો મુખ્ય ફોકસ છે. કેન્દ્ર સરકારના સહકાર મંત્રાલય દ્વારા દેશભરમાં 2 લાખ નવી સહકારી સંસ્થાઓ (PACS, ડેરી અને ફિશરીઝ) ઉભી કરવાની યોજના શરૂ કરવામાં આવી છે, જેમાં NDDB સક્રિય ભૂમિકા ભજવી રહ્યું છે.

આગળ વધતાં, NDDB દ્વારા દેશના વધુમાં વધુ ગામોને ડેરી સહકારી વ્યવસ્થામાં જોડવાનો પ્રયાસ થઈ રહ્યો છે. હાલમાં લગભગ 30–35% ગામો આ નેટવર્કમાં આવરી લેવાયા છે અને આગામી સમયમાં 75,000 નવા ગામોને જોડવાનો લક્ષ્ય રાખવામાં આવ્યો છે, જે ગ્રામિણ આવક વધારવા માટે મહત્વપૂર્ણ પગલું છે.

ડૉ. મીનેશ શાહ માત્ર NDDB પૂરતા મર્યાદિત નથી; તેઓ NCDFI, NCOL સહિત અનેક સંસ્થાઓના અધ્યક્ષ તરીકે પણ સહકારી આંદોલનને મજબૂત બનાવી રહ્યા છે.

ઉમરેઠની ધરતી પર જન્મેલા આ વિઝનરી આજે દેશના લાખો દૂધ ઉત્પાદકોના જીવનમાં પરિવર્તન લાવી રહ્યા છે. તેમની આગેવાની હેઠળ ડેરી ઉદ્યોગ માત્ર વ્યવસાય નથી, પરંતુ ગ્રામિણ ભારતના વિકાસનું શક્તિશાળી સાધન બની રહ્યું છે — જે ઉમરેઠ માટે ગૌરવની વાત છે.

હરગોવિંદદાસ કાંટાવાળા : ઉમરેઠની એવી પ્રતિભા જેણે મહાત્મા ગાંધી સામે જીત મેળવી

ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્યના ઇતિહાસમાં કેટલીક એવી વિભૂતિઓ છે, જેમણે પોતાના જ્ઞાન, સાહિત્યસેવા અને દુરંદેશી વિચારોથી અવિસ્મરણીય સ્થાન મેળવ્યું છે. એવી જ એક મહાન પ્રતિભા હતા ઉમરેઠના હરગોવિંદદાસ દ્વારકાદાસ કાંટાવાળા — જેઓ માત્ર સાહિત્યકાર જ નહીં, પરંતુ શિક્ષણવિદ, વિચારક અને ગુજરાતી સાહિત્યના વિકાસમાં મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપનાર વ્યક્તિત્વ હતા.

હરગોવિંદદાસ કાંટાવાળાનો જન્મ ૧૬ જુલાઈ ૧૮૪૪ના રોજ ખેડા જિલ્લાના ઉમરેઠ ખાતે થયો હતો. શિક્ષણ પ્રત્યેની અભિરુચિને કારણે તેમણે શિક્ષક તરીકે કારકિર્દીની શરૂઆત કરી અને આગળ જઈ રાજકોટ ટ્રેનિંગ કોલેજના આચાર્ય તરીકે સેવા આપી. તેઓ વડોદરા રાજ્યના કેળવણી ખાતા તેમજ અન્ય વહીવટી હોદ્દાઓ પર પણ કાર્યરત રહ્યા હતા. લુણાવાડા રાજ્યના દિવાન તરીકે પણ તેમણે સેવાઓ આપી હતી.

તેઓ ગુજરાતી સુધારાયુગના અગ્રણીઓમાં સ્થાન પામેલા સાહિત્યકાર હતા. “પાણીપત અથવા કુરુક્ષેત્ર”, “અંધેરી નગરીનો ગધર્વસેન”, “બે બહેનો” જેવી રચનાઓ દ્વારા તેમણે સમાજજીવન, શિક્ષણ અને રાષ્ટ્રભાવનાને સ્પર્શતા વિષયો પર લેખન કર્યું હતું. “પ્રાચીન કાવ્યમાળા”ના સંપાદન દ્વારા ગુજરાતી સાહિત્યના પ્રાચીન ખજાનાને જાળવી રાખવામાં તેમનું યોગદાન વિશેષ માનવામાં આવે છે. શિક્ષણ ક્ષેત્રે પણ તેમણે અનેક પાઠ્યપુસ્તકો અને અભ્યાસગ્રંથો લખ્યા હતા.

તેમની સાહિત્યસેવા અને શિક્ષણક્ષેત્રેના યોગદાનની કદરરૂપે બ્રિટિશ સરકારે તેમને “રાવ બહાદુર”નો ખિતાબ આપ્યો હતો, જ્યારે વડોદરાના મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડે તેમને “સાહિત્ય માર્તંડ” સુવર્ણચંદ્રકથી સન્માનિત કર્યા હતા.

ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ઇતિહાસમાં હરગોવિંદદાસ કાંટાવાળાનું નામ એક વિશેષ કારણસર પણ યાદ કરવામાં આવે છે. વર્ષ ૧૯૧૯-૨૦ દરમિયાન યોજાયેલી ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદની પ્રમુખપદની ચૂંટણીમાં તેમણે મહાત્મા ગાંધી સામે જીત મેળવી હતી અને ૧૯૨૦ના અમદાવાદ અધિવેશનમાં પરિષદના પ્રમુખ તરીકે વરણી પામ્યા હતા. આ ઘટના ગુજરાતી સાહિત્યના ઇતિહાસમાં અત્યંત નોંધપાત્ર માનવામાં આવે છે, કારણ કે તે સમયગાળામાં મહાત્મા ગાંધીનું વ્યક્તિત્વ સમગ્ર દેશ માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત હતું. છતાં સાહિત્યક્ષેત્રે હરગોવિંદદાસ કાંટાવાળાની પ્રતિષ્ઠા અને સ્વીકાર એટલો મજબૂત હતો કે તેઓ આ પ્રતિષ્ઠિત પદ સુધી પહોંચ્યા.

ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદની સ્થાપના ૧૯૦૫માં થઈ હતી અને ગુજરાતી ભાષા, સાહિત્ય તથા સંસ્કૃતિના વિકાસમાં પરિષદે મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી છે. ગોવર્ધનરામ ત્રિપાઠી, કનૈયાલાલ મુનશી, ઉમાશંકર જોશી, ધીરુબેન પટેલ જેવા દિગ્ગજો આ પરિષદ સાથે જોડાયેલા રહ્યા છે. આવા ગૌરવશાળી ઇતિહાસમાં ઉમરેઠના હરગોવિંદદાસ કાંટાવાળાનું સ્થાન વિશેષ ગૌરવની લાગણી ઉપજાવે છે.

૩૧ માર્ચ ૧૯૩૦ના રોજ તેમનું અવસાન થયું, પરંતુ ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્ય માટે કરેલ તેમની સેવા આજે પણ યાદ કરવામાં આવે છે. ઉમરેઠ માટે પણ તેઓ ગૌરવનું પ્રતિક છે — એવી પ્રતિભા, જેણે પોતાના કાર્યથી સમગ્ર ગુજરાતમાં આગવું સ્થાન બનાવ્યું.

નોંધ:
આ લેખ વિવિધ જાહેર માહિતી અને ઇન્ટરનેટ પર ઉપલબ્ધ સંદર્ભોના આધારે તૈયાર કરવામાં આવ્યો છે

શ્રી અશોક ભટ્ટ ગુજરાતના પ્રખ્યાત રાજકારણી અને જનસેવા માટે સમર્પિત નેતા તરીકે જાણીતા રહ્યા છે. તેમનો જન્મ ૧૮ જુલાઈ ૧૯૩૯ના રોજ થયો હતો અને ઉમરેઠ સાથે તેમનો લાગણીસભર સંબંધ રહ્યો છે. સામાન્ય પરિવારમાં જન્મેલા અશોકભાઈએ યુવાનીથી જ સમાજસેવામાં પોતાને સમર્પિત કરી દીધા હતા.

તેમના પ્રારંભિક જીવનમાં તેઓ વિદ્યાર્થી આગેવાન તરીકે ખાસ ઓળખ પામ્યા હતા. ખાસ કરીને ગુજરાતના અનામત આંદોલન દરમિયાન તેમણે વિદ્યાર્થી નેતા તરીકે સક્રિય ભૂમિકા ભજવી અને યુવાનોના પ્રશ્નોને મજબૂત રીતે રજૂ કર્યા. આ સમયગાળાએ તેમની નેતૃત્વ ક્ષમતા અને સંઘર્ષશીલ સ્વભાવને ઘડવામાં મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપ્યું.

પછી તેઓ Bharatiya Janata Party સાથે જોડાયા અને અમદાવાદના ખાડિયા વિસ્તારમાંથી અનેક વખત વિધાનસભામાં ચૂંટાઈ આવ્યા. જનતા સાથેનો નજીકનો સંપર્ક અને સ્પષ્ટ વક્તૃત્વ તેમને લોકપ્રિય નેતા બનાવતા હતા.

ગુજરાત સરકારમાં તેમણે આરોગ્ય, નગર વિકાસ અને મહેસૂલ જેવા મહત્વપૂર્ણ વિભાગોમાં મંત્રી તરીકે સેવા આપી. તેમની આગેવાનીમાં શહેરી વિકાસ અને આરોગ્ય સેવાઓમાં નોંધપાત્ર સુધારા જોવા મળ્યા.

તેઓ ગુજરાત વિધાનસભાના અધ્યક્ષ તરીકે પણ રહ્યા અને સંસ્થાની પરંપરા જાળવવામાં મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપ્યું.

શ્રી અશોક ભટ્ટનું જીવન સંઘર્ષ, સમર્પણ અને જનસેવાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે. ઉમરેઠ સાથેના તેમના જોડાણને કારણે તેઓ આપણા વિસ્તાર માટે ગૌરવરૂપ છે અને તેમની સફર આજની પેઢી માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત બની રહી છે

શ્રી જયંતિલાલ જેઠાલાલ કાચવાલા ઉમરેઠના એક પ્રતિષ્ઠિત ઉદ્યોગપતિ અને સમાજસેવી તરીકે જાણીતા રહ્યા છે. તેઓ ખાસ કરીને ગોપાલ ગ્લાસ ફેક્ટરી સાથે સંકળાયેલા રહ્યા છે અને પોતાના પરિશ્રમ તથા દ્રષ્ટિથી ઉદ્યોગક્ષેત્રમાં આગવી ઓળખ સ્થાપિત કરી છે.

તેમનો જીવનપ્રવાસ એક પ્રેરણાદાયી કથા છે. એક સામાન્ય શરૂઆત તરીકે તેમણે નાનકડા ગ્લાસ ફ્રેમિંગના કામથી પોતાના વ્યવસાયની શરૂઆત કરી હતી. મહેનત, લગન અને દુરંદેશી વિચારોના બળ પર તેમણે આ નાનકડા કાર્યને આગળ વધારી “ગોપાલ ગ્લાસ ફેક્ટરી” જેવી સ્થાપના ઊભી કરી. એક સ્વનિર્મિત (self-made) વ્યક્તિ તરીકે તેમણે સાબિત કર્યું કે મક્કમ ઇરાદા અને કઠોર પરિશ્રમથી કોઈપણ ઊંચાઈ પ્રાપ્ત કરી શકાય છે.

ખડાયતા સમાજમાં તેમના નોંધપાત્ર યોગદાનને માન્યતા આપતા તેમને “જ્ઞાતિ રત્ન” તરીકે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા. તેઓ Khadayata Samaj ની વિવિધ પ્રવૃત્તિઓ સાથે સક્રિય રીતે જોડાયેલા રહ્યા હતા અને શિક્ષણ, સામાજિક વિકાસ તથા યુવાનોને પ્રોત્સાહન આપવા માટે મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપ્યું હતું.

શ્રી જયંતિલાલ કાચવાલા એ ઉદ્યોગ અને સમાજસેવાને સાથે લઈને ચાલવાનો અનોખો માર્ગ દર્શાવ્યો છે. તેમના પ્રયત્નોથી ખડાયતા સમાજમાં એકતા, પ્રગતિ અને સંસ્કારનું મજબૂત પાયુ ઉભું થયું છે.

ઉમરેઠ માટે તેઓ ગૌરવનું પ્રતિક છે—ખાસ કરીને ખડાયતા સમાજ માટે તેઓ પ્રેરણાસ્ત્રોત છે, જેમણે પોતાના સંઘર્ષથી સફળતા મેળવી અને સમાજને પરત આપવાની પરંપરા જીવંત રાખી.

દેવાંગ મહેતા (Dewang Mehta) ભારતના માહિતી ટેક્નોલોજી ક્ષેત્રના અગ્રણી અને દ્રષ્ટિવંત નેતા તરીકે જાણીતા હતા. તેમનો જન્મ ૧૦ ઑગસ્ટ ૧૯૬૨ના રોજ ગુજરાતના ઉમરેઠમાં થયો હતો, જે તેમની ઓળખ અને મૂલ્યો સાથે હંમેશા જોડાયેલું રહ્યું.

તેમણે NASSCOM ના અધ્યક્ષ તરીકે ૧૯૯૧ થી ૨૦૦૧ દરમિયાન અત્યંત મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી હતી. તેમના નેતૃત્વ હેઠળ ભારતનો સોફ્ટવેર ઉદ્યોગ વૈશ્વિક મંચ પર મજબૂત રીતે ઉભરાયો અને દેશને “આઈટી સુપરપાવર” તરીકે ઓળખ અપાવવામાં તેમની નોંધપાત્ર યોગદાન રહ્યું.

દેવાંગ મહેતા માત્ર સંસ્થાકીય નેતા નહોતા, પરંતુ એક સાચા “Industry Evangelist” હતા. તેઓ ટેક્નોલોજીનો વ્યાપ વધારવા માટે સરકાર, ઉદ્યોગ અને યુવાનો વચ્ચે સેતુ બની કાર્ય કરતા હતા. તેમની દ્રષ્ટિનો પરિચય આપતો તેમનો પ્રસિદ્ધ વિચાર — “Roti, Kapda, Makan, Bijli and Bandwidth are the needs of 21st century Indian” — આજે પણ ટેક્નોલોજીના મહત્વને સ્પષ્ટ રીતે વ્યક્ત કરે છે.

તેઓ માનતા હતા કે માહિતી ટેક્નોલોજીનો લાભ માત્ર શહેરોમાં નહીં, પરંતુ ગામડાં સુધી પહોંચવો જોઈએ, જેથી સામાન્ય માણસના જીવનમાં સકારાત્મક પરિવર્તન આવે.

ઉમરેઠની ધરતી પર જન્મેલા આ વિઝનરીએ ભારતને વૈશ્વિક આઈટી નકશા પર ગૌરવપૂર્ણ સ્થાન અપાવ્યું. તેમનું જીવન અને કાર્ય આજે પણ યુવાનો માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત છે અને ઉમરેઠ માટે ગૌરવની વાત છે.

ઉમરેઠના મૂળ નિવાસી ડૉ. પરિમલ દેસાઈ ગુજરાત તેમજ સમગ્ર ભારતમાં જાણીતા અગ્રણી આઈ સર્જન છે, જેમણે લેસીક અને રીફ્રેક્ટિવ સર્જરી ક્ષેત્રે અનોખું યોગદાન આપ્યું છે. દશા ખડાયત સમાજના ગૌરવરૂપ ડૉ. દેસાઈએ હજારો લોકોના જીવનમાં સ્પષ્ટ દ્રષ્ટિ અને નવી આશા ભરી છે.

ડૉ. દેસાઈનો મુખ્ય હેતુ હતો – “લોકોને ચશ્મા પરથી મુક્તિ આપવી.” તેમના આ દૃઢ સંકલ્પને સાકાર કરવા માટે તેમણે 1995માં ગુજરાતનું પ્રથમ Cure Sight Laser Centre (CSLC) સ્થાપ્યું. તે સમયગાળામાં જ્યારે દેશ લેસીક ટેક્નોલોજીથી અજાણ હતો, ત્યારે તેમણે ભારતમાં પ્રથમ વખત લેસીક મશીન સ્થાપીને આંખની સારવાર ક્ષેત્રે નવી દિશા આપી. આગળ જતા, આ સંસ્થા આધુનિક ટેક્નોલોજી અને સારવાર માટે જાણીતી બની અને પછીના સમયમાં તેમના પુત્ર આદિત્ય દેસાઈ પણ આ કાર્યમાં જોડાયા.

તેમણે માત્ર નવી ટેક્નોલોજી અપનાવી નથી, પરંતુ સેવા ભાવનાને પણ જીવનમાં ઉતારી છે. નડિયાદના સંતરામ મંદિર દ્વારા આયોજિત આઈ કેમ્પોમાં તેમણે હજારો જરૂરિયાતમંદોને નિઃશુલ્ક સારવાર આપી છે. ઉમરેઠમાં નારાયણ આઈ કેર સેન્ટરની સ્થાપનામાં તેમનું માર્ગદર્શન અને સહયોગ નોંધપાત્ર રહ્યું છે.

ડૉ. પરિમલ દેસાઈના અસાધારણ યોગદાન બદલ તેમને વર્ષ 2017માં ભારતના રાષ્ટ્રપતિ Pranab Mukherjeeના હસ્તે મેડિકલ ક્ષેત્રનો સર્વોચ્ચ સન્માન – Dr. B.C. Roy National Award પ્રાપ્ત થયો હતો. આ સન્માન માત્ર તેમની વ્યક્તિગત સિદ્ધિ નહીં પરંતુ સમગ્ર ઉમરેઠ અને સમાજ માટે ગૌરવની વાત છે.

તેમની સફળતાનો મંત્ર તેઓ સ્પષ્ટ રીતે વ્યક્ત કરે છે – “જીવનમાં સફળ થવું હોય તો સાહસ કરવું જ પડે.” નવી ટેક્નોલોજી સ્વીકારવાની હિંમત અને સમાજ પ્રત્યેની સેવા ભાવનાએ તેમને સફળતાના શિખરે પહોંચાડ્યા છે.

આજે ડૉ. પરિમલ દેસાઈ માત્ર એક સફળ સર્જન નથી, પરંતુ ઉમરેઠના યુવાનો માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત છે—જે બતાવે છે કે દ્રષ્ટિ માત્ર આંખોથી નહીં, પરંતુ વિચારો અને સંકલ્પથી પણ મળે છે.

ઉમરેઠની ધરતી પર અનેક વ્યક્તિત્વોએ પોતાની છાપ છોડી છે, પરંતુ મદનલાલ પેઇન્ટર એવું નામ છે જે આજે પણ અનેક હૃદયોમાં જીવંત છે. તેઓ માત્ર એક પેઇન્ટર કે વ્યવસાયી નહોતા, પરંતુ અનેક ગુણોનું સુંદર સંમિશ્રણ ધરાવતા એક અનોખા વ્યક્તિ હતા.

મદનલાલભાઈએ પોતાના જીવનની શરૂઆત એક સામાન્ય પેઇન્ટર તરીકે કરી, પરંતુ પોતાની મહેનત અને દૃઢતા દ્વારા તેઓ સ્વનિર્મિત બિઝનેસમેન બન્યા. ગેસ ડીલર તરીકે સફળતા મેળવી અને સાથે સાથે પત્રકાર તરીકે પોતાની કલમ દ્વારા સમાજને અવાજ આપ્યો.

ગુજરાતી ભાષા પર તેમનું પ્રભુત્વ અને સર્જનાત્મકતા તેમની સૌથી મોટી ઓળખ હતી. દુરદર્શનની હવામાન સમાચાર માટે “વાવડિયો” નામ આપવાની તેમની અનોખી કલ્પનાશક્તિ આજે પણ યાદગાર છે.

તેમના જીવનનો એક ગૌરવપૂર્ણ પ્રસંગ હતો નેસકેફેની સ્પર્ધા, જેમાં તેમણે “SELECT” શબ્દ સૂચવ્યો હતો. આ શબ્દ પસંદ થતાં તેઓ વિજેતા જાહેર થયા અને તેમને એ સમયગાળામાં એક મોટી સિદ્ધિ ગણાતી એવી એ.સી. પ્રીમિયર પદ્મિની કાર ઈનામરૂપે મળી. 1980ના દાયકામાં કાર ધરાવવું પોતે જ એક વૈભવની નિશાની ગણાતું, તેથી આ જીત માત્ર તેમની વ્યક્તિગત સફળતા નહોતી, પરંતુ સમગ્ર ઉમરેઠ માટે ગર્વનો ક્ષણ હતો.

પરંતુ મદનલાલભાઈની સાચી ઓળખ તેમની માનવતા અને સંબંધોમાં હતી. મિત્રો અને સગાસંબંધી માટે તેઓ હંમેશા સહાયક, માર્ગદર્શક અને વિશ્વાસપાત્ર વ્યક્તિ રહ્યા. મણિલાલ દોશી પરિવારને એકતામાં બાંધવામાં તેમનો ફાળો અમૂલ્ય રહ્યો છે.

આજે તેમને આપણામાંથી વિદાય લીધે દાયકાથી વધુ સમય વીતી ગયો છે, છતાં તેઓ દરેકના હૃદયમાં જીવંત છે. મદનલાલ પેઇન્ટર માત્ર એક વ્યક્તિ નહોતા, પરંતુ એક એવી લાગણી છે જે સમય સાથે પણ ક્યારેય ઓછી થતી નથી.